Meer informatie

Reacties

voeg een reactie toe

Wilt u dit artikel aanbevelen aan anderen?
(Email- en internetadressen zijn niet toegestaan en worden verwijderd)
Hier kunt u uw commentaar invoeren:

Om misbruik van dit formulier te voorkomen moeten wij u verzoeken om de hieronder gegeven verificatie code opnieuw in te voeren.

Uw code:
Hier invoeren:
uw reactie:

Thu, Mar 2 2006

Goedendag ik ben op zoek naar de website of een e-mailadres van Dr. Willem Ouweneel.
Heeft u deze voor mij?

M.vr.gr,
Luciano

Mon, Oct 31 2005

Fri, Oct 28 2005

Sun, Oct 16 2005

mr:7 Als tekenen zullen deze dingen de gelovigen volgen: in mijn naam zullen zij boze geesten uitdrijven, in nieuw tongen zullen zij spreken,
18 slangen zullen zij opnemen, en zelfs indien zij iets dodelijks drinken, zal het hun geen schade doen; op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen genezen worden.

Sun, Oct 16 2005

mr:7 Als tekenen zullen deze dingen de gelovigen volgen: in mijn naam zullen zij boze geesten uitdrijven, in nieuw tongen zullen zij spreken,
18 slangen zullen zij opnemen, en zelfs indien zij iets dodelijks drinken, zal het hun geen schade doen; op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen genezen worden.

Tue, Nov 23 2004

Een persoonlijk getuigenis kan denk ik geen kwaad in dit verband. Ik vind dat ik als psychiatrisch pati?nt wel wat kan vertellen over lijden en ziekte. De gevolgen van een depressie en angststoornis zijn een geheel andere dan de fysieke pijn van een terminaal kankerpati?nt. Daarnaast is er vaak wel zicht op enige verlichting en zelfs genezing door medicijnen. Toch is de psychische druk zo enorm dat ik het gevoel heb gehad er onder te bezwijken. Deze psychische druk nog verzwaard omdat er geen fysieke pijn aan te pas kwam; ik had geen pijn in mijn benen dus ik kon nog lopen, geen pijn in mijn hoofd dus ik kon nog denken, geen pijn in mijn armen dus ik kon nog werken. Met name dit bewustzijn is ondraaglijk in het geval van psychisch leed. Nog altijd vind ik het moeilijk te spreken over mijn leed omdat er geen aanwijsbare oorzaken voor waren.

Mede door Ouweneels bevindingen van vloeken en eigen zonden als geestelijke oorzaken van (psychische) ziekten heb ik een paar belangrijke stappen in mijn genezingsproces kunnen maken, daarbij geleid door de Heilige Geest want de pastorale brokken waar Ds. Smouter over spreekt worden niet door de Geest gemaakt maar door mensen die in liefdeloosheid spreken en daarmee geweldig kwaad aan kunnen richten. God leert ons ook te zien op Hem in lijden. Mijn verwachting van genezing moest ik ook op Hem leren richten. Zijn genezing was een duidelijk heel andere dan de genezing van de artsen die zich ongeveer een jaar lang met allerlei verschillende diagnoses hebben beziggehouden en mij ondertussen met een kluitje in het riet stuurde.

De genezing die God heeft bedoelt heeft tot gevolg gehad dat mijn ouders zich eindelijk aan elkaar overgeven in de Heere. Dat is een vloek geweest in mijn leven. Mijn eigen zonden van hoogmoed in woede en agressie zijn daarin ook aan het licht gekomen.

Ik ben nog altijd niet genezen en wellicht blijft een deel ook achter omdat ik van kind af aan al een melancholische inslag heb, maar in dit geheel heb ik leren zien op Hem mede naar aanleiding van Ouweneels inzichten.

Sat, Oct 9 2004

Geneest de zieken!

Willem Ouweneel schreef een voortreffelijk boek: ?Geneest de zieken!?. Over genezing kun je alleen een goede beoordeling geven op basis van een grondige theologische studie, is zijn stelling.

Door G. Hette Abma
[met toestemming overgenomen uit Woord & Dienst, opini?rend magazine voor de Protestantse Kerk in Nederland]

Als het gaat om de genezing van zieken spelen al snel allerlei vooroordelen een hinderlijke rol. Dr. Willem Ouweneel kan daarover meepraten, hij is in zo?n sfeer opgegroeid. Na een kwart eeuw herleest hij nog eens zijn eigen boek Het domein van de slang. Hij kan zich goed vinden in de afwijzing van het occulte. Met enig gevoel van eigenwaarde is hij verwonderd over de inzichten die hij toen al reeds had.
Over zijn uitspraken betreffende medechristenen uit de pinkstergemeenten of de charismatische beweging die actief waren in de dienst van genezing en bevrijding is hij minder positief. Achteraf bezien worden die door hem ?hogelijk betreurd?.

Zwart-wit
Er is een enorme omkeer in zijn denken gekomen nadat Ouweneel enkele jaren geleden in contact kwam met de genezings- en bevrijdingsbediening van T.B. Joshua, die verbonden is aan The Synagoge Church of all Nations in Lagos.
Op zijn beurt oordeelt drs. Ruud van der Ven weer uiterst negatief over Joshua. Hij deinst er niet voor terug te zeggen dat deze Nigeriaanse profeet alle kenmerken van een occulte genezer heeft. Van der Ven schrijft vanuit zijn eigen ervaring. Als natuurarts was hij geruime tijd bezig met acupunctuur en iriscopie, bovendien bleek hij een magnetiserende gave te hebben. Na radicaal tot bekering gekomen te zijn schreef hij zijn boek Dossier T.B. Joshua, Genezing in breder perspectief (Amsterdam 2003).
Mogelijk dat de beide scribenten het beste gekwalificeerd zijn om met elkaar in gesprek te gaan. Allebei lijden ze aan de kwaal van het zwart-wit denken. Naar mijn overtuiging moet het mogelijk zijn ook daarvan te genezen.

Joshua
Intussen schreef Willem Ouweneel een voortreffelijk boek: Geneest de zieken! Terecht is hij ervan overtuigd dat je alleen een goede beoordeling kunt geven op basis van een grondige theologische studie. Zijn boek is daarvan het resultaat. Geen passage daarover in de Bijbel ontsnapte aan zijn aandacht. De overmaat aan tekstgegevens maakt het lezen wat moeizaam. Op die manier krijgen we echter wel een goed totaalbeeld.
Naar het oordeel van Ouweneel moet de lezer bereid zijn zich met al zijn vooroordelen rigoureus aan de Schrift te onderwerpen. Tegelijk is het minstens zo belangrijk de persoonlijke ervaring erbij te verdisconteren. Uit alles blijkt wat het hem gedaan heeft getuige te zijn geweest van honderden genezings- en bevrijdingswonderen bij T.B. Joshua in Lagos, Jan Zijlstra in Leiderdorp, Victor Emenike in Zwolle en vele anderen met een soortgelijke bediening.

Zonde
Ook al worden in de kringen van de pinkstergemeenten helaas extreme opvattingen gehuldigd, toch doen de kerken er goed aan te onderzoeken op welke manier ze desondanks een bijbels recht van spreken hebben. De excessen in charismatische kring worden daarom op een genuanceerde manier aan de orde gesteld. Je kunt niet zeggen dat alle ziekten het regelrechte gevolg van een bepaalde zonde zijn. Maar zonde speelt wel vaker een rol bij ziekten dan veel gelovigen beseffen.
Met deze constatering heeft Ouweneel meer gelijk dan de doorsnee kerkmensen lief is. Frequent wordt aangehaald wat Jezus antwoordde op de vraag van de discipelen bij de ontmoeting met de blindgeborene: heeft hij of zijn ouders gezondigd? (Joh. 9). Minder vaak wordt erop geattendeerd dat de Heiland sprak tot de man die in Bethesda genezing had ontvangen: Ga heen en zondig niet meer (Joh. 5).

Ongeloof
Ouweneel nuanceert nog een bekend bezwaar tegen de zogenaamde gebedsgenezers. Als een zieke geen genezing ontvangt, dan is dit niet altijd een kwestie van ongeloof. Wat zijn met die constatering al veel pastorale brokken gemaakt!
Toch speelt het geloof wel een veel grotere rol dan de meeste gelovigen lijken te beseffen. In het evangelie lezen we dat Jezus in een bepaalde regio geen tekenen kon verrichten vanwege hun ongeloof. Mag dit voor ons geen stimulans vormen om veel meer van de genezende kracht en bevrijdende macht van God te verwachten?

Begintijd
De excessen in evangelische en reformatorische kring worden eveneens aangewezen. Met aplomb beweert men telkens weer dat de gaven der genezing na de apostolische tijd zijn opgehouden. J.H. Bavinck noemde dit ooit de streeptheologie.
In de Bijbel is nergens een bewijs te vinden dat er zo?n denkbeeldige streep getrokken zou zijn. Ouweneel toont ook vanuit de geschiedenis aan dat het een onjuiste voorstelling van zaken is. Er werden onmiskenbaar steeds minder wonderen verricht, maar dat zou wel eens te maken kunnen hebben met de ontrouw en laksheid van de gelovigen.

Berusting
Vooral richt Ouweneel zijn vurige pijlen op de fatalistische berustingsleer. Terecht merkt hij op dat de term berusting stamt uit het heidense denken. Nergens komen we in de Bijbel een voorbeeld tegen van een gelovige die zijn ziekte gelaten aanvaardt en eraan overlijdt.
In de zogenaamde Ziekentroost wordt echter geen enkele aandacht geschonken aan de mogelijkheid van genezing. Er wordt alleen aangemoedigd lijdelijk in de ziekte te berusten en zich voor te bereiden op het sterven. Op vlijmscherpe manier is dit geschrift door dr. Kraan getypeerd als ?opium in het reformatorische kerkboek?.
Het kan niet missen of ook zondag 10 van de Heidelbergse Catechismus wordt onder kritiek gesteld. Voor de opstellers van dit belijdenisgeschrift is het niet stom toevallig dat we ziek zijn of gezond, maar komt ons alles toe uit de vaderlijke hand van God.
Dominee Overduin merkte ooit op dat dit wel erg kort door de bocht is. Het is te extreem op te merken dat ons alles uit Gods hand toekomt. De hemelse Vader wil wel de moeite en het lijden in ons leven ter hand nemen. Altijd heeft Hij de bedoeling het lijden voor zijn kinderen ten goede te keren.

Niet claimen
Na intens gebed en ook ziekenzalving wordt lang niet altijd genezing ontvangen. Op de laatste bladzijden van zijn boek schrijft Ouweneel daarover. Op dit pastoraal gezien zo gevoelige punt gaat hij eigenlijk niet echt in. De praktijk leert dat gelovigen dan dankzij de Heilige Geest niet vervallen tot een fatalistische berusting, maar komen tot een gelovige aanvaarding.
Het gaat naar mijn besef dan ook te ver als we met Ouweneel zeggen dat we de genezing claimen. We mogen pleiten op de beloften in het besef dat de HERE vrij is de vervulling te geven op zijn wijze. Voorlopig functioneert ieder genezingswonder als een teken van het Koninkrijk van God. Alles wat nu nog ten dele is zal straks volkomen zijn.

Het kwaad
Wanneer we dit in een gelovig realisme verdisconteren kunnen we met de studie van Ouweneel onze winst doen. Volgens hem blijven veel gelovigen ziek, omdat ze gehinderd worden door twijfel en ongeloof, of niet van harte bereid zijn de ander te vergeven, of vasthouden aan bepaalde zonden, of niet met het occulte willen breken, of gebonden zijn door occulte praktijken en door demonen bezet zijn.
We worden daarom aangemoedigd het goede te belijden en te breken met het kwaad. Op die manier kan er binnen de gemeente ruimte komen voor de dienst der genezing en bevrijding. Het stemt tot dankbaarheid dat hiervoor in onze tijd veel meer aandacht komt.

Geest
Op grond van wat hierover in de Bijbel staat geeft Ouweneel een opsomming van de voorwaarden van de genezingsbediening. Daarbij gaat het om de algehele toewijding aan God en de heiliging van het leven. Als niet eerst de vrucht van de Heilige Geest zichtbaar wordt, kan onmogelijk verwacht worden dat de gaven van de Geest werkzaam worden. Alleen wanneer we zelf gehoorzaam zijn aan de wil van God, zullen op ons bevel ziekten wijken en demonen het veld ruimen.
Daarbij zal er vertrouwen dienen te zijn op Hem, die genezing en bevrijding kan en wil schenken. Zonder de vervulling met de kracht van de Geest is het onmogelijk zegen te verwachten als we bij de voorbede voor zieken hen de handen opleggen en hen zalven in de Naam van de Here. Op die manier kan dankzij het bijbelse onderricht van Ouweneel de dienst der genezing weer zijn plaats krijgen in de kerkelijke gemeente. Wie kijkt daar niet met verlangen naar uit?

Sat, Oct 9 2004

Reveil, maart 2004

Krachtproef voor gelovigen
Het boek 'Geneest de zieken' van Willem J. Ouweneel - hij noemt zijn academische titels er tegenwoordig niet meer bij - geeft een kleine aanzet tot herbezinning op de gaven van genezing in de kerk van onze Heer. Dit boek zal - vermoed ik - vanwege zijn eenzijdigheid het vermogen niet hebben in de breedte van kerkelijk Nederland aan te slaan.
Ouweneel heeft een heel serieuze studie neergezet over genezing vanuit Bijbels perspectief. Hij maakt zich er beslist niet gemakkelijk vanaf. Hij baseert zich op veel Bijbelonderzoek en ontmoetingen met mensen die betrokken zijn bij de bediening van de genezing.
Wat dat betreft is dit boek heus een aanrader voor ieder die zich meer wil ori?nteren op hoe God zich in de ziekte bekend wil maken.

Sun, Aug 15 2004

Geneest de zieken!
Bespreking van dr. Willem J. Ouweneel, Geneest de zieken! Over de bijbelse leer van ziekte, genezing en bevrijding, ISBN 90-6353-415-9
Nederlands Dagblad, 03-10-2003

Getroffen door de wonderlijke genezingen die hij meemaakte bij "de profeet Joshua" in Nigeria, schreef dr. Willem Ouweneel "Geneest de zieken! Over de bijbelse leer van ziekte, genezing en bevrijding". Daarin probeert hij zijn ervaringen te ordenen, in een zinvol verband te plaatsen en door te geven als een boodschap aan al zijn medegelovigen: God geneest, en Hij geneest vandaag. Het is zonde als u daar niet van weet, want veel gelovigen zijn nodeloos ziek omdat ze de genezings- en bevrijdingsbediening niet kennen, pag. 241.

Ik had me z? voorgenomen, er genuanceerd positief over te schrijven, want ik verlang naar meer van Gods Geest en naar de ruimte ervoor in de gemeente. Het is droevig als we een theologie hebben die hoog opgeeft van wonderen in de tijd van de Bijbel, veel verwacht van het heil in de eindtijd maar weinig tot niks voor vandaag. Ouweneel legt best goed uit dat het niet deugt om de gaven van de Geest te beperken tot oude tijden of het verre zendingsveld. Gaven van wijsheid en kennis, van genezing en van tongentaal - God schenkt ze ook vandaag nog en het is ons tot schade als we ons daarvoor afsluiten. Alle hulp om in de kerk meer ruimte te krijgen voor de gaven van de Geest leek me welkom.

Maar de uitwerking ervan in dit boek valt me bitter tegen. De koers is andersom dan in het befaamde boek "Het domein van de slang", maar de ongebroken zekerheid is gebleven en dat verbaast me. Het gaat van "zeven dwalingen links, zeven dwalingen rechts, maar Ouweneel en u er veilig tussendoor". Dat lijkt heel genuanceerd, maar het komt er uiteindelijk toch op neer dat christenen niet ziek hoeven te zijn en dat ze er niet in mogen berusten als dat toch gebeurt. De leer van Zondag 10 - dat gezondheid en ziekte ons uit Gods vaderhand tegemoet komen en dat we daarom in voorspoed dankbaar en in tegenspoed geduldig zullen zijn - is Ouweneel een gruwel. Steeds opnieuw komt hij erop terug, tot in het laatste hoofdstuk toe waar hij nog eens neerzet dat er een belangrijk onderscheid is tussen lijden en ziekte. Lijden achter Christus aan? Dat gaat alleen over de vervolging van christenen, maar ziekte is heel wat anders. "Ziekte behoort tot de stuiptrekkingen van de oude wereld, lijden behoort tot de geboortewee?n van de nieuwe wereld (vgl. Rom. 8: 18-22)", pag. 364. En een christen is weliswaar sterfelijk, maar bij ziekte mag hij v??r die tijd op de genezingsbediening rekenen. Trouwens, zelfs negentigjarigen worden soms nog wonderlijk genezen, pag. 95. Enkele uitzonderingen daargelaten hoeft een christen niet ziek te zijn en denk erom dat je er niet in berust als het toch gebeurt.

Ongeneeslijk
Ik heb heel grote moeite met deze voorstelling van zaken. E?n nadeel eraan is natuurlijk dat het niet waar is. Christenen worden w?l ongeneeslijk ziek en hebben deel aan het zuchten van de schepping. In de praktijk weegt dit nadeel overigens niet zo zwaar omdat er altijd antwoorden op zijn: de zieke moet gaan staan in de overwinning, strijden tegen de verzoeking om gewoon weer pillen te gebruiken en zo meer, pag. 302...

Overigens had ik bijna geschreven: helaas is het niet waar wat Ouweneel schrijft. Maar dat weet ik toch zo net nog niet, of ik dat wel jammer vind. Het is natuurlijk mooi als iedereen geneest, maar uiteindelijk vind ik de leer van Ouweneel en verwante broeders erger dan ziekte, want zonder genade. Want weet u wat de prijs ervan is? De prijs is dat het allemaal van onze trouw afhangt. Om vast te kunnen houden dat God ieder geneest, zegt de schrijver er namelijk wel bij dat er negen condities zijn voor de goede voorbidder, vier condities bij de zieke en ook nog een paar bij de omgeving van de zieke, pag. 365vv. Vervolgens, als de pati?nt toch niet geneest dan zijn daar weer zeven voornaamste redenen voor, namelijk: onkunde, ongeloof, vasthouden aan zonden, niet breken met bindingen, niet erkennen van wrok, niet breken met vloeken en een vleselijke houding, pag. 375v. Nou ja, en tenslotte is ook daar niet alles mee gezegd en dus blijft nog het hoofdstukje "Verborgen dingen", maar dat is flinterdun. Echt, ik noem het een leer zonder genade als alles van mensen en hun trouw afhangt. Dan zeg ik met David (2 Samu?l 24) dat het beter is te vallen in de hand des Heren dan in die der mensen, want zijn barmhartigheid is groot.

Romeinen 8
Kortom, wat Ouweneel schrijft is ten eerste niet waar, het lijkt me ten tweede haast ondraaglijk, maar vervolgens vind ik het ook niet Bijbels. Zeker, je kunt een oerwoud van teksten aanleggen waarin ziekte als oordeel en genezing als zegen wordt benoemd. Maar dat is het hele verhaal niet.
Ik weersta de neiging om ook een heleboel te teksten te noemen en richt me nu alleen op Romeinen 8, een heel centraal hoofdstuk: "ik ben er zeker van dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die over ons geopenbaard zal worden". Ik geloof er niks van dat dit lijden alleen vervolging betekent. Het gaat over het lijden van de tegenwoordige tijd, over het zuchten der schepping en de verwachting van wat eenmaal komt: de verlossing van ons lichaam. Ook de kinderen Gods zuchten vanwege de vruchteloosheid, terwijl ze toch de Geest als "eerste gave" ontvangen hebben. Die "eerste gave", dat betekent de eersteling van de oogst die nog komt.
En zo ervaar ik dat ook: de vrucht van de Geest (liefde, blijdschap, vrede en zo meer) is een voorproefje van de hemel en daarom oneindig kostbaar, hoe gebrekkig dat in mijn leven ook allemaal nog is want ik ben niet altijd zo lief en blij en vredig. En de gaven van de Geest (kennis, tongen, genezing en zo meer) ontvang ik als eersteling van het komende Rijk, hoe gedeeltelijk het ook is.
Ik heb genezing mogen zien, profetie ontvangen en bevrijding bediend zodat ik nooit meer zal beweren dat de gaven alleen maar voor toen en voor de zending zijn. Maar ik ga dan toch niet doen alsof de hele oogst al binnen is? Ik zucht bij mezelf in de verwachting van het zoonschap aan het ziekbed van ieder die niet geneest. En vaak weet ik dan niet eens meer wat ik bidden moet naar behoren, maar gelukkig helpt de Geest me om toch Abba, Vader te zeggen. Dan begrijp ik niet waarom uit zijn vaderlijke hand ons ziekte of narigheid toekomt, maar ik weet toch dat Hij alle dingen doet meewerken ten goede, hoe moeilijk dat voor mij ook te volgen is.

Beknellend
Deze gewone dingen mis ik bij Ouweneel en dat maakt het tot een beknellende wereld. Waarin mensen bij ziekte overal demonen zien, tot tien generaties terug. Waarin je van de ene naar de andere genezer moet shoppen, maar je er niet aan toekomt om vrede te vinden met God voordat je sterft. Waarin je nooit zeker bent wie er schuld heeft aan je ziekte en verdriet, maar aan God mag het niet liggen dus wie is je adres in al je klachten?

Wat Paulus zegt in Romeinen 8 is dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die over ons geopenbaard wordt. Dit 'wegen' kom ik maar weinig tegen in het boek en sowieso in onze tijd. Is dat nou een goed teken, dat het hiernamaals zo weinig trekt en dat alles hier en nu in orde moet komen, koste wat het kost?

Dit boek gaat me aan het hart omdat ik vrees dat mensen zullen denken "dit krijg je nou door al dat verwachten van de Geest". Dat is ergens ook wel waar; als je geen gaven van de Geest verwacht, dan maak je op dat vlak ook geen fouten - behalve de kapitale fout om de Geest uit te doven. Gelukkig mogen we zeggen: in onze duisternis ontsteekt God een lichtend vuur, dat nooit meer dooft. Het dooft nooit, maar echt waar, het is nog duisternis.